Je mag gewoon vrouw zijn
Ik ben trots op alle ondernemende vrouwen in dit magazine. En natuurlijk ook op de mannen. Maar voor vrouwen is zelfstandig ondernemer zijn toch nog soms een dingetje. Oude rolpatronen en verwachtingen werken nog altijd door in ons celgeheugen.
Het is immers nog maar een kleine honderd jaar geleden dat vrouwen überhaupt mochten stemmen.
Eigenlijk ongelooflijk!
In de jaren zestig en zeventig kwam de emancipatie pas echt op gang. Vrouwen gingen steeds meer werken en financieel zelfstandig worden.
Er werd gestreden voor onder andere gelijke beloning, kinderopvang, anticonceptie en gelijke kansen. Dingen die we nu (bijna) vanzelfsprekend vinden.
‘Where is your husband?’
Mijn moeder was rond de dertig in die tijd. Zij volgde nog grotendeels het traditionele patroon: de vrouw thuis voor het huishouden en de man aan het werk.
Ik, geboren in 1968, kreeg andere kansen. Ik kon studeren, werken en reizen.
Ik weet nog dat ik als jonge vrouw alleen door India reisde. Ik was rond de dertig en single.
Voor Indiërs was dat in die tijd absoluut ondenkbaar. In de trein kreeg ik meerdere keren de vraag: ‘Where is your husband?’ Dus antwoordde ik beleefd: ‘He is at home. He couldn’t come.’
Met ongeloof keken ze mij dan aan en vervolgens vuurden ze de ene na de andere vraag op mij af. Hoe ik hem in hemelsnaam alleen kon laten?
Waarom Dolly Parton?
Een ander moment dat me is bijgebleven, speelde zich af tijdens een bordspel met vrienden. Aan mijn goede vriendin werd gevraagd op welke vrouw zij mij het meest vond lijken.
Ik verwachtte een strijdvaardige vrouw als antwoord, maar ze zei:‘Diana, je lijkt op Dolly Parton.’
Ik keek haar verbaasd aan. Haar man leek ook verbaasd.
Waarom Dolly Parton? Ik weet dat ik een flinke borstomvang heb, maar ik had niet verwacht dat een goede vriendin daar zo openlijk op zou zinspelen.
Later begreep ik pas wat ze bedoelde. Ik heb me altijd heel vrouwelijk gekleed. Rode nagellak, rokjes, truitjes: ik hou ervan. En tegelijkertijd ben ik onafhankelijk en geëmancipeerd.
Misschien is dát wel de nieuwe emancipatie. Je hoeft jezelf niet meer in een spijkerbroek te hijsen om te bewijzen dat je gelijkwaardig bent aan een man.
Vroeger leek het soms alsof je je vrouwelijkheid aan de kant moest zetten om serieus genomen te worden. Tegenwoordig kan het naast elkaar bestaan.
Je kunt vrouwelijk zijn én zelfstandig. Sexy én serieus genomen worden. Zacht én krachtig.
Vrouw zijn én gelijkwaardig
In deze editie van BewustZijn &zo komen we verschillende kanten van vrouw-zijn tegen. We praten over gezondheid en ons lichaam.
Over seksualiteit, intimiteit en verlangen.
Over zingeving en de vraag wat er eigenlijk nog voor ons ligt.
Over veranderen, loslaten en opnieuw ontdekken wie je bent.
We zijn verschillend: mannen en vrouwen. Fysiek, maar ook in hoe we denken en de wereld beleven. En dat is maar goed ook.
Verschillend zijn betekent niet dat de één meer waard is dan de ander.
We zijn verschillend: mannen en vrouwen
Misschien is dat wel waar emancipatie uiteindelijk over gaat: de vrijheid om te leven op een manier die bij jou past, zonder dat je daarvoor je vrouwelijkheid hoeft in te leveren.
Je mag gewoon vrouw zijn.
Liefs Diana
Uitgever BewustZijn&zo Magazine
Heb je ons magazine al gelezen? We horen graag wat je ervan vindt!
Wil je reageren op een artikel, je ervaringen delen of gewoon iets met ons bespreken? Je bent van harte welkom om ons een mailtje te sturen. We vinden het leuk om van je te horen!
Mail: info@bewustzijnenzo.nl
Ben je al abonnee van onze nieuwsbrief, maar ontvang je ons magazine liever thuis op de mat?
Wil je heerlijk ontspannen bladeren en lezen wanneer het jou uitkomt?
Meld je dan eenvoudig aan via onze homepage en ontvang het magazine gewoon bij jou thuis!


