Dit keer duik ik in de wereld van zelfliefde en innerlijk onderzoek. Op de planning: de MIR-methode workshop van Mireille. Klinkt veelbelovend….en dat is het ook.

Maar eerst even dit: wat is die MIR-methode eigenlijk?

De MIR-methode (Mentale en Intuïtieve Reset) is een verrassend eenvoudige techniek waarbij je met een vaste reeks korte zinnen blokkades loslaat, zowel mentaal als lichamelijk. Geen ingewikkelde stappenplannen of zweverige toestanden. Het is  juist praktisch, toegankelijk en vooral: voor iedereen. Ook als je portemonnee even in meditatiestand staat.

Na mijn aanmelding ontvang ik een mail: een paar mensen uit de zaal krijgen een persoonlijke MIR op maat. Pardon? Dat zou ik ook wel willen een MIR methode op maat. Hallo universum, dit klinkt als mijn moment.

En daar ga ik… Ik ga het manifesteren!! “Ik ben het. Natuurlijk ben ik het, Ik krijg een MIR op maat.” Visualiseren, voelen, een klein beetje dromen, oké, best veel dromen.

Blijven geloven, Jess.

MIR Methode techniek

De workshop komt dichterbij en ik ben alvast begonnen met de MIR-methode techniek. Gewoon thuis, tussen de dagelijkse chaos door. En eerlijk? Het voelt goed. Laagdrempelig, zacht en ergens ook verrassend krachtig. Dit is geen “je moet dit perfect doen”-methode. Dit is: doen, ervaren en jezelf een beetje ruimte geven.

33 krachtgetal

Laatste mail met details. 33 deelnemers zie ik staan. Wow, 33, het eerste teken van het Universum en dat de Engelen ook meehelpen aan deze zelfheling.

Drieëndertig is een krachtgetal en voor mij een persoonlijke noot van mijn voorouders.

Mijn innerlijke optimist: “Je maakt kans op een persoonlijke MIR methode maat!”

Mijn realistische kant: “Oké, laten we niet overdrijven…”

Maar goed, we blijven in de vibe: geloven, voelen, vertrouwen. (En een tikje gezonde spanning.) Manifesteren is in mogelijkheden denken, geen doemdenken.

Gesloten deur

Apeldoorn. Ik ben ruim op tijd op de afgesproken locatie. Rustig aankomen, even landen… je kent het wel. Maar het loopt anders! De eerste plottwist van de dag:

De deur van de locatie sluit langzaam dicht, terwijl we buiten staan. Niet een beetje dicht. Gewoon echt: op slot. De sleutel ligt binnen, einde verhaal. Mireille blijft er rustig onder. Met een warme glimlach en een knuffel die alles meteen verzacht. En eerlijk? Op dat moment voelde het al als: dit komt goed.

Samen met een paar andere vrouwen schakelen we snel.  Bellen, appen, organiseren. Geen chaos, maar samenwerking. En precies daar gebeurt iets moois.

De workshop werd niet alleen verplaatst,  maar meteen ook geüpgraded , van buurthuis naar een sjiek hotel.

Ik bedoel, dit verzin je toch niet? Het voelt alsof we collectief een upgrade hebben gemanifesteerd. Van “gezellig” naar “wauw, dit is gewoon een sprookje”.

De energie in de ruimte? Warm. Open. Echt.

Het thema: zelfliefde, heling en verbinding. Niet alleen individueel, maar juist in het collectief. En dat voel je. Samen werken versterkt alles. Waar je alleen al stappen zet, ga je samen ineens in sprongen vooruit.

Loslaten

En ergens tijdens de workshop laat ik mijn wens los.

Je kent het wel, dat moment waarop je denkt: ´het is goed zo.’

Dan ineens hoor ik mijn naam! Geweldig zeg en wat er daarna gebeurde is bijna niet in woorden te bevatten. Een MIR methode op maat. Een ervaring die groots voelde, maar tegelijk zacht. Intens, maar veilig. Alsof alles even samenkwam, de groep, de energie, het moment.

Ik voelde me gedragen, gezien en verbonden. Met mezelf, met de groep en met iets wat je misschien niet eens hoeft te benoemen om het te begrijpen.

Wat deze dag me heeft laten zien?

Soms begint een dag met een dichte deur…

en eindigt hij in een sprookjesachtige ruimte vol verbinding en groei.

Wat deze dag me nog meer heeft laten zien?

Dat zelfliefde geen luxe is, maar iets wat voor iedereen beschikbaar mag zijn.

Dat samen écht sterker is dan alleen.

En dat een beetje blijven geloven soms al genoeg is om iets bijzonders te laten gebeuren.

Een dag om nooit te vergeten.

Door Jess – professioneel levensgenieter, kattenfluisteraar en gewoonweg gelukkig

Vorig jaar was zo’n moment.

Ik had een wens, eenvoudig, maar oprecht: Laat er iemand op mijn pad komen om mee samen te werken. Iemand die mijn passie voor persoonlijke ontwikkeling en bewustwording deelt.
Iemand met vuur en met doorzettingsvermogen.

Een magazine maken is iets wat ik met hart en ziel doe.
Maar het is ook een hele uitdaging en iets dat nooit stil staat.

Verhalen vinden die raken.
Mensen interviewen en hun essentie vangen in woorden.

Beelden creëren die het onuitspreekbare voelbaar maken.

En dan alles wat niemand ziet:
acquisitie, adverteerders, abonnees, administratie, social media…
een constante stroom van doen.

Ik doe het niet alleen. Vormgeefster Cecile Dumoulin geeft het magazine zijn vorm.
Zij weet als geen ander hoe je een verhaal uniek tot leven brengt met vorm en kleur. Roswitha Peters helpt mee als veelzijdige kracht achter de schermen.

En toch bleef er een vraag hangen.
Wat als er iemand naast me komt staan? Iemand die hetzelfde voelt.

Aan de andere kant van de wereld, in Thailand, zat Jenny.

Ook zij zat in zo’n stille verschuiving.
Een gevoel dat er iets anders mocht ontstaan.
Iets dat meer klopte.

En ook zij deed iets wat je niet ziet, maar wat alles in beweging zet:

Ze stuurde een wens het universum in: Laat er een uitdaging op mijn pad komen die me echt raakt.
Die me laat groeien. Die klopt met wie ik ben.

We ontmoetten elkaar een jaar eerder op de beurs Spirituele Verbinding van Peggy. Het was zo’n ontmoeting, waarbij het meteen klikt. Alsof je iets herkent zonder dat je weet waarvan. Daarna ging ieder zijn eigen weg. En het bleef stil tussen ons.

Sommige dingen zijn te precies om toeval te heten

In januari, ik weet niet waarom, maar kwam Jenny in me op.
Alsof er iets zachtjes aan me trok. Ik pakte mijn telefoon en belde haar.
Aan de andere kant van de lijn werd het even stil.

Jenny antwoorde : “Wat bijzonder… ik zit nu in Thailand, aan het zwembad,
en precies op dit moment lees ik jouw magazine.
Ik voel een geweldig idee opkomen en ik bel je zodra ik terug ben in Nederland.”

We spraken af. En ergens tussen woorden, viel het op zijn plek:

Dit is niet nieuw.
Dit is iets dat al onderweg was.

Twee wensen.
Twee mensen.
Eén ontmoeting die blijkbaar eerder was begonnen dan wij wisten.

Wat begon als een idee, werd een samenwerking.

Jenny brengt nu haar kracht in het magazine.
Acquisitie en public relations.

Maar in werkelijkheid is dat maar een deel van wat ze doet.

Ze voelt. Ze verbindt. Ze ziet kansen voordat ze uitgesproken zijn.

Zoals ze zelf zegt:
“Als ik ergens in geloof, ga ik er vol voor.”

En precies dat is voelbaar in alles wat ze doet.

Soms zijn ontmoetingen geen toeval.
Soms zijn het antwoorden die eerder zijn verstuurd dan de vraag

Wil je Jenny nog beter leren kennen, kijk dan op haar website: jennyprinssen.nl

Door Diana Peters BewustZijn &zo Magazine

FOTOGRAFIE: Marion Terpstra / Studio The WebCreator

Graag stellen we ons

nieuwe teamlid voor: Jenny Prinssen

Gewoon omdat we blij en trots zijn.

Het moment waarop je kiest voor jezelf, is vaak het begin van een diepgaande, soms verwarrende periode. Je vraagt jezelf af: ‘Wat wil ik nu eigenlijk écht?’

Lisette had al innerlijk werk verricht door middel van cognitieve therapie en EMDR. Ze was op zoek naar een manier om met emoties om te gaan en deze niet meer weg te stoppen. Lisette stapte bij mij in 1op1 trajecten en ging mee naar de retreats.

Lisette :“ De familieopstellingen deden hun werk: ik voelde me na vier sessies al helemaal opgewekt. Ik opende me opnieuw voor mezelf en mijn omgeving. Alles begon weer te stromen.

Ik voelde me geaard en vooral voelde ik dat ik weer echt leefde.

Tijdens het traject bij Femke ging ik dieper dan ooit tevoren. Ik wist dat het vinden van de diepte in jezelf, je het leven terug kan geven, maar dat voelen vond ik toch behoorlijk uitdagend. Hoe dieper ik ging, hoe meer er loskwam. Het was intens, maar het maakte alles ook mooier en zuiverder.
Ik begon langzaam te ontdekken wie ik werkelijk was, buiten de rollen van moeder, dochter, werknemer en teamleider. Want wie was ik zonder deze rollen? Ik wist het niet.

In de sessies ging ik regelmatig terug naar het kleine meisje in mezelf. Het meisje dat zich vaak vergeten, niet gezien en niet gehoord voelde. Door me aan te passen, kreeg ik wel de aandacht die ik zocht, maar ik verloor mijn eigen stem. De wonden die toen ontstonden moesten helen, zodat ik weer mijn eigen pad en verlangens kon volgen.

In de periode van de familieopstellingen groeide ik als vrouw, als dochter, als vriendin, als moeder, maar bovenal als MEZELF.
Ik begon steeds meer keuzes te maken die in lijn waren met mijn gevoelens en verlangens.

Dat ging niet zonder slag of stoot. Ook leerde ik mijn gezin opnieuw vorm te geven, volgens mijn normen en waarden. Een gezin hoeft niet te bestaan uit vader, moeder en kinderen. We werden een gezin met ons drieën. Het was een geschenk uit de hemel, de trajecten van familieopstellingen.

Een familieopstelling kan alleen of in groepsverband.
Ik heb beiden bij Femke mogen ervaren, één-op-één trajecten en in groepsverband bij de retreats. In deze periode heb ik veel zelftwijfel los kunnen laten.
Ik leerde de mening van een ander bij de ander te laten. Ook leerde ik voor het eerst om complimenten te ontvangen. Ik leerde mezelf op de eerste plek te zetten. Eerst voor mezelf en mijn kinderen te zorgen, en daarna pas voor een ander. Dat alles is het allerbelangrijkste in dit leven, want een ander doet het niet voor je.

Heel concreet: Ik leerde zelfliefde ervaren.

Grenzen stellen, besluiten nemen over grote beslissingen, verantwoordelijkheid nemen over je eigen leven. Je kwetsbaarheden ervaren en jezelf uitspreken.”

_________________________________________________________________________

Femke: Ik heb weinig meer toe te voegen, los van dat ik heel trots ben op alle stappen die Lisette heeft gezet. Over deze moeilijke periode in haar leven heeft ze een boek geschreven en ik kan je zeggen dat het zeker de moeite waard is om te lezen:
‘Door angst wilde ik bijna bij hem blijven’ van Lisette Brinkkemper.

Net als bij Lisette sta ik in een traject en/of retreat naast je. Ik werk met familieopstellingen, coachcalls, lichaamswerk, opdrachten, journaling en nog veel meer wat bij jou past. Daarnaast is er appcontact mogelijk, zodat je meteen een hulplijn hebt die je spiegelt, ziet en ruimte geeft.

Mijn trajecten en retreats zijn er niet alleen voor je op relatiegebied, maar voor de diepere lessen in je leven en de verbinding met jezelf.

Wil jij alles uit je leven halen als vrouw, partner, moeder, werknemer of in je business, dan kun je contact met me opnemen en kunnen we een kennismakingssessie inplannen.

Ik help je met alle liefde.

Femke Niessing

Website : embracebyfemkeniessing.com
Telefoon: 06-16137125

Retreates:

Retreat België 21, 22 & 23 november

VIP retreat éen-op-één op aanvraag

Ik voel engelen om mij heen, of verbeeld ik mij dit maar? Het voelt zo intens liefdevol. De trillingen en het geluid van de kristallen klankschalen verbinden mij met een hogere lichtbron van liefde, zo voelt het.

De hoge tonen brengen mij gelijk naar een andere dimensie

Daarna hoor ik de oceandrum, maar ook instrumenten die ik nog nooit eerder heb gehoord. Ik krijg een inzicht.

Mijn ouders komen voorbij. ‘Maak je over ons maar geen zorgen, we kunnen dit aan’, is de message die ik mag ontvangen.

De klankhealing voelt als een reis. Een reis naar andere werelden.

Een reis naar de zielenwereld.

Iets later hoor ik ineens Margreet praten. Eerst zachtjes en dan steeds iets luider. Ik spits mijn oren om te horen wat ze zegt, maar het is een taal die ik niet begrijp.

Het is licht-taal.

De taal van het universum, de taal van de ziel, de taal van een andere frequentie. Ik word geraakt door de woorden bij mijn hart, zonder dat ik weet wat ze zegt. Een traan loopt langs mijn wang.

Ik raak in extase door deze bijzondere ervaring.

De invloed van sjamanisme

Volgens mij is Margreet een sjamaan, deze gedachte komt naar boven. Ik moet het haar straks toch eens vragen. Ondertussen werkt Margreet door en kiest intuïtief haar instrumenten om te bespelen. De geluiden galmen de kamer door. De trillingen werken door heel mijn lichaam.

Chakapa

Vervolgens voel ik dat mijn lichaam afgestreken wordt met een Chakapa. Een Chakapa is gemaakt van bladeren van de Pariana struik uit Zuid Amerika . Nu weet ik zeker dat dit niet zomaar een klankhealing is maar een healing met sjamanistische invloeden.

Negatieve energieën worden op deze manier verwijderd. De sjamanistische drum die volgt voel ik vooral trillen bij mijn voeten.

Margreet voelt intuïtief aan, dat ze moet drummen bij mijn voeten. Zorgen dat ik geaard ben en blijf. Dat het veilig is voor mijn ziel om in mijn lichaam te blijven.

Zij heeft het scheiden van lichaam en ziel goed aangevoeld, die bij de sessie van Marcel naar voren kwam. Ze bekrachtigt in deze klankhealing dat het veilig is om in mijn lichaam te blijven.

Licht-taal puur vanuit het universum

Ik voel me heerlijk ontspannen en ik vind het jammer dat het voorbij is. Ik zou hier uren kunnen blijven liggen en luisteren naar de magische klanken van Margreet.

Na de klankhealing ben ik benieuwd hoe Margreet de licht-taal heeft leren spreken en ik vraag het haar.

Margreet: ”Geregeld word ik gevraagd om een Soundhealing te geven voor een grote groep mensen. Op een van deze spirituele evenementen voelde ik tijdens een ceremonie woorden in mij opkomen en sprak ze uit.

Het voelde als een channeling. Ik begreep toen nog niet dat dit licht-taal was. Later leerde ik meer mensen kennen, die deze taal spraken.

Tegenwoordig gebeurt het bij elke klankhealingsessie dat ik licht-taal spreek. Dit gebeurt intuïtief. Ik raak in trance en voel de woorden omhoog komen. Puur vanuit de ziel. Puur vanuit het universum.”

Ben je ook gefascineerd door deze bijzondere ervaring? Maak dan een afspraak met Margreet Sanders. Mocht je fysieke en/ of mentale klachten hebben, kies dan voor de combisessie met Margreet en Marcel. Voor meer informatie kun je altijd telefonisch contact opnemen.

Telefoon Margreet Sanders: 06-38137856

Telefoon Marcel Heijnes: 06-46425481

Tekst Diana Peters

Marielle van Dijk is iemand die haarfijn aanvoelt wat je nodig hebt en dat is een mooie eigenschap, die ze inzet in haar werk.

Naast holistische massages, klankhealingsessies, familieopstellingen en coaching biedt ze nu ook TTC behandelingen aan.

Ervaringsverhaal

Het zonlicht valt zacht door de ramen van de praktijk van wat een serene sfeer geeft. Marielle vraagt mij te gaan liggen op mijn buik. De kleding mag gewoon aanblijven. Ze begint deze sessie met klankschalen.

Intuïtief combineert ze een TTC behandeling met haar andere tools. Ik voel de zware schalen op mijn enkels, knieholten en onderrug. Wanneer ze de klankschaal bespeelt, trilt het geluid door heel mijn lichaam. Een fantastisch intens gevoel, waardoor ik helemaal ontspan.

Door het gat van de massagetafel waar mijn gezicht in rust, zie ik de voeten van Marielle. Zachtjes hoor ik het geluid van rustgevende muziek op de achtergrond.

Mijn hele lichaam krijgt de aandacht en ik hoor Marielle soms met de vingers knippen. Ik weet niet precies wat ze doet, alsof ze energetisch iets los knippert.

Met een bepaalde techniek masseert ze nu mijn schouderbladen. Daar waar veel spanning zit. Daar waar mijn longen zijn. Daar waar onbewust vaak verdriet zit.

Ze laat mijn armen langs de massagetafel hangen en strijkt alle spanning als in een flow naar beneden, richting aarde. Ineens hoor ik haar zachte stem. Het lijkt van ver weg te komen. ”Laat maar los, laat alles maar los”.

Het voelt van zo ver weg te komen alsof het God zelf is, die tegen mij praat. Alsof het universum, de kosmos of de bron zegt: laat alles maar los.

‘Alsof het universum, de kosmos of de bron zegt: laat alles maar los’

Doordat ik dit zo intens ervaar, durf ik mijzelf te laten gaan. Schijnbaar had ik eerst toestemming nodig, om werkelijk te kunnen loslaten. Ik begin te huilen. Dikke tranen rollen over mijn wangen. Ik weet niet waarom ik huil, maar ik kan niet meer stoppen. De tranen raken de grond, naast de voeten van Marielle. Ik voel me een beetje beschaamd dat ik zoveel moet huilen. Aan de andere kant voel ik mij zo ontspannen, veilig en weet ik dat het niet uitmaakt.

Dit is zelfzorg. Dit is jezelf toestaan. Dit is wat eer blijkbaar uit moest komen. Dit is wat er nodig is, om mijn lichaam te bevrijden van onbewust verdriet.

Ook al gaat alles goed in ons leven, soms voelen we ons niet 100 procent gelukkig. Dat komt, omdat verdriet wordt opgeslagen in de cellen van ons lichaam. Erover praten is dan niet meer voldoende, TTC helpt om het lichaam te bevrijden.

‘Verdriet wordt opgeslagen in ons lichaam. Erover praten is dan niet meer voldoende’

Na een tijdje voel ik dat het zo nu goed is. Het is klaar. Het huilen houdt op. Ik ga op mijn rug liggen en slaak een diepe zucht van opluchting.

Weer hoor ik Marielle’s stem: adem diep in en adem met een grote teug uit. Terwijl ik diep in en uit adem, voel ik Marielle’s handen bij mijn middenrif en buik.

De techniek die ze gebruikt zorgt ervoor dat er nog meer loskomt. Het voelt alsof alles in mijn diepste cellen wordt aangeraakt en aangesproken. Alsof er van binnenuit een verandering in gang wordt gezet. Er komt ruimte. Ik begin mij lichter en lichter te voelen. Ik weet niet wat er is losgekomen, maar het voelt als een grote opluchting. Ik krijg zelfs een glimlach op mijn gezicht.

Dan gaat Marielle achter mij staan en legt haar handen op mijn achterhoofd. Ik voel een tinteling door mijn lichaam heen.

Terwijl ik daar zo lig op mijn rug, legt Marielle haar handen onder mijn rug en fluistert zachtjes in mijn oor: “Ontvang maar, je hoeft niets te doen, alleen maar te ontvangen”.

Ik moet denken aan de Reiki behandelingen die ik in het verleden weleens heb ontvangen, waarbij universele energie wordt doorgestuurd. Toch kun je deze behandeling daar niet mee vergelijken.

‘Deze energie lijkt van een andere bron te komen’

Rustig gaan Marielle’s handen nu naar mijn hart. Daar klopt ze zachtjes met haar vingers in cirkeltjes. Een methode om mijn hart te openen. Deze lichte klopjes van links naar rechts, worden op een ontzettende liefdevolle manier gegeven en verzachten mij helemaal.

De hele behandeling voelt bijzonder en liefdevol. Het voelt alsof alles weer stroomt in mijn lichaam. Alsof er een blokkade is losgekomen die de boel blokkeerde.

Wanneer ik mijn ogen open, voelt het alsof ik er weer terug bij mijzelf ben. Weg uit mijn hoofd, terug in mijn hart. Weer thuis in mijn eigen lichaam. Deze behandeling heeft mijn ziel geraakt.

Wil je ook graag een TTC behandeling ervaren neem dan contact op met Marielle.

Website : Home – Herleef (herleefnu.nl)

Telefoon: 06-14176113

Locatie: Haps

Pascale Laffutte is de eigenaresse. Ze organiseert geregeld darkness retreats in combinatie met sjamanisme. Voor Pascale is sjamanisme een manier van leven.

Ze legt uit: ”Het pad van een sjamaan loopt via dans, klank, stilte of duisternis.”

Jaren geleden volgde Pascale het Inca-sjamanisme en zette haar levensreis voort in Botswana waar ze in contact kwam met het Afrikaanse-sjamanisme. Deze invloeden zie je terug in de retreat. Ik merk dat Pascale een fijne rustige energie heeft. Ze is vriendelijk, hartelijk en bescheiden.

Een van de deelnemers is blind

Aangekomen in de chalet leer ik de andere zes deelnemers kennen. Eén van de dames vertelt ons dat ze blind is en we zijn allemaal verbaasd en benieuwd waarom ze een Dark Retreat wil ervaren?

Haar antwoord ontroert me:

”Vaak ben ik het buitenbeentje. Anders dan anderen. Nu ben ik niet de enige die niets ziet. Nu ben ik met gelijkgestemden. Nu zijn we allemaal gelijk en tasten we allemaal in het duister.”

Duisternis in de yurt

Op het prachtige natuurrijke terrein staat de yurt voor ons klaar. Daar gaan we het donker in.

Houtblokken knapperen in het kacheltje en zorgen voor nog een beetje licht. Zo kunnen we langzaam wennen aan het donker.

Tijdens een Darkness retreat breng je meerdere dagen door in het volledige donker.

Vrij van prikkels en zonder afleiding kun je niet anders dan diep in jezelf gaan. Terug naar wie je werkelijk bent.

Het donker staat vaak voor het kwade en het slechte, maar het donker is ook de plek van rust en herstel.

Alfa- en thêtagolven

Door een langere tijd in het donker te verblijven generen de hersenen alfa- en thêtagolven, zoals je ook ziet bij rem-slaap, meditaties en diepe ontspanning.

Dit is het herstelstadium van het lichaam waarin nieuwe cellen worden aangemaakt. Emoties worden in dit stadium verwerkt. Er ontstaat ruimte voor nieuwe inzichten.

Intentie

In de ceremonie komt ieder van ons aan de beurt. Het is een bijzonder moment en staande mag ik de intentie uitspreken waarom ik het donker in ga.

”Waarom ben ik hier op aarde?” is mijn vraag.

Dan is het moment daar om de blinddoek om te doen. Een extra blinddoek in het donker geeft meer verdieping om in jezelf te keren. Maar is ook nodig voor als je naar het toilet moet, dat bevindt zich namelijk buiten de yurt in de chalet.

‘In het donker voor 48 uur. Ineens krijg ik een benauwd gevoel’

Geblinddoekt in het donker loop ik onzeker terug naar mijn meditatieplek. Hier zit ik dan. In het donker. Geen afleiding. En dit voor de aankomende 48 uur. Ineens krijg ik een benauwd gevoel. Dat is toch wel erg lang. Waar ben ik aan begonnen? Waarom doe ik dit?

‘Ik voel frustratie en wil de controle terug’

Ik voel frustratie en wil de controle terug. Controle om te doen wat ik wil. Nu kan ik alleen maar zitten.

Er is geen afleiding. Geen beelden, geen vormen, geen telefoon en zelfs geen benul van tijd.

In het donker, 48 uur. Mijn gedachten gaan van hot naar haar. Ik concentreer mij op mijn ademhaling, zodat ik geen paniekaanval krijg.

Pascal begint met drummen op de sjamanendrum. Ik laat mij helemaal meevoeren door het geluid. De drum voelt intens. Dieper en dieper zak ik weg in meditatie en mijn gedachtes verdwijnen langzaam maar zeker op de achtergrond. Ik ruik het vuur intens via mijn neusgaten van het brandend kacheltje in de yurt.

Wie ben jij?

Na het drummen volgt er een diepe stilte. Stilte in mijn hoofd en de omgeving. Geen idee hoelang we zo al zitten. Het kan 10 minuten zijn maar ook uren.

Ineens hoor ik de stem van Pascal: ‘Wie ben jij?’.

Ik denk even na en in stilte geef ik antwoord.

Ik ben Diana. Ik ben een vrouw. Ik ben uitgever van een magazine. Ik ben een dochter. Ik ben een zus. Ik ben soms onzeker. En soms ook niet. Ik ben blij. Ik ben single. Ik ben gevoelig.

Ik ben…Meer komt er nu even niet in mij op. Zo zou ik mijzelf beschrijven, denk ik.

Pascal begint weer te drummen. Dan hoor ik de ratel en meerdere instrumenten. Het geluid trilt door mijn hele lichaam.

Ik voel mijzelf nog dieper wegzakken als in een trance. Wanneer Pascal stopt met drummen volgt er een diepe stilte in mij. Mijn bewustzijn is volledig aanwezig. Mijn gedachtes heel ver weg.

Wie ben ik?

Dan hoor ik weer: ‘Wie ben jij?’. Ik probeer niet terug in mijn hoofd te schieten, maar te voelen. Wie ben ik?

Nu voel ik duidelijk: Ik ben niets.

Al mijn ego, alles wat ik dacht te zijn, is weg.

Het voelt alsof mijn bewustzijn ergens zweeft in het donker. Aanwezig maar ook weer niet. Het is een leegte, maar voelt vol. Ik voel een ongelooflijke rustige vredige toestand.

Geen idee hoeveel tijd er voorbij is gegaan maar weer hoor ik de woorden ergens ver weg:

‘Wie ben jij?’

Op dat moment voel ik: Ik ben alles. Ik voel een ongelooflijke verbinding met het universum. Volledig aanwezig, zonder gedachtes. In het hier en nu, met alles wat er is.

Ik voel dat het leven oneindig is. Dat tijd niet bestaat. Ik voel dat dit mijn bewustzijn is, mijn ziel. Die eeuwig leeft. Zo zal de dood voelen. Het eeuwige bewustzijn.

Het voelt niet als Diana, niet als zus van, niet als vrouw zijnd, niet als uitgever van een magazine of wat dan ook. Het voelt als gewoon ZIJN.

Geen idee hoeveel uren er voorbij zijn gegaan. Geen idee welke tijd het is. Het is ook helemaal niet belangrijk. In deze staat van bewustzijn voelt alles vredig. Ik vind het zelfs jammer als Pascal weer begint met drummen om ons terug te halen naar het aardse.

Pijnappelklier

Gedurende langere perioden in het donker wordt de reactie van de pijnappelklier meer ontwikkeld.

De psychedelische stof Dimethyltriptamine komt van nature voor in de hersenen en wordt geproduceerd door de pijnappelklier.

Deze stof wordt meestal alleen afgegeven bij de geboorte en bij overlijden. Wanneer je je pijnappelklier meer en meer ontwikkelt, ontstaat er een grotere connectie met al wat is.

Ineens begin ik kleuren te zien. Ik knipper even met mijn ogen of het wel echt is. Ik verbaas me over de kleuren en ze beginnen te bewegen. Cirkels groot, dan weer klein. Dan zie ik een prachtig landschap. Ik word me er bewust van dat er veel te zien is in het donker.

Geen besef van tijd

Geen besef van tijd. Geen idee of het laat of vroeg is. Pascale zegt dat het tijd is voor het avondeten. In een rijtje houden we elkaar schouders vast en lopen achter elkaar geblinddoekt, giechelend, naar buiten. Naar de chalet waar haar man voor ons heeft gekookt.

‘Mijn hersenen hebben alles onthouden en laten zien, zonder dat ik kan zien‘

In de chalet ervaar ik iets vreemds. Eerst knipper ik even met mijn ogen en twijfel of mijn blinddoek nog goed zit. Zou er een scheur in de blinddoek zitten? Maar ook met mijn ogen dicht zie ik hetzelfde. Ik zie alle contouren van de chalet. Ik zie als een schim de tafel, de stoelen, het toilet. Mijn hersenen hebben alles onthouden en laten het zien, zonder dat ik kan zien. Een bijzondere gewaarwording.

Sjamanic Dance

Eten gaat op de tast en in de avond staat sjamanische dans op het programma. Heerlijk dansen we er in het donker op los. Het weekend vliegt voorbij.

Ik had niet verwacht dat ik me zo snel zou kunnen aanpassen in het donker. Ik voel me gesterkt als mens. Ik kom tot het besef, dat wat er ook gebeurt, ik heb altijd mijzelf, en dat sterkt me enorm.

Zondagmiddag mag de blinddoek weer af en ik voel een grote behoefte om meteen naar buiten te gaan. De natuur weer zien is magisch. De kleuren, geuren en geluiden voelen meer intens dan ooit.

Inzicht

Twee dagen later zit ik met mijn voetjes bij de pedicure. Met een borsteltje scrubt ze onder mijn voet. Ik begin hardop te lachen want het kietelt ontzettend. Ineens voel ik heel duidelijk:

Daarom zijn we op aarde! Om te voelen! Om te ervaren!

Ineens is alles zo duidelijk. Ons bewustzijn zal er altijd zijn. Dat voelde ik in de Darkness retreat.

Ik ben niets. Ik ben alles. De ongelooflijke rustige vredige toestand die ik voelde, zal altijd ZIJN.

Maar dit kriebelende gevoel onder mijn voet, dit kan ik alleen ervaren als ik hier op aarde ben. Dat kan ik alleen ervaren met mijn lichaam. Elke emotie verdrietig of blij, kan ik hier op aarde ervaren. Daarom komen we op aarde. Daarom ben ik hier. Voor mijzelf.

Ik krijg tranen in mijn ogen en voel mij intens gelukkig en dankbaar. Dankbaar dat ik hier op aarde mag zijn.

Foto: Pascale en haar hond Angel

Note: Vertrouwen en veiligheid zijn belangrijk in een darkness retreat en ik kan Pascale van ‘walk in trust’ met liefde aanbevelen. Haar kennis is groot en haar begeleiding waardevol. Een bijzondere ervaring die voor iedereen anders is.

Kijk op de website voor meer informatie en datas. De volgende Dark Retreat vindt plaats in juli.

Website: walkintrust.be

Mail:info@walkintrust.be

Telefoon: 0495/42.73.40

Adres: Sint-Lambertusstraat 68b 3940 Hechtel-Eksel

Tekst Diana Peters BewustZijnenzo Magazine

We zijn met een leuke groep van acht mensen bij Manon van de praktijk Zuiver & Puur.

Ze heeft een mooie plek in de tuin waar het grote bad klaar staat. De ijsblokken komen later want we gaan eerst de verschillende ademhalingstechnieken ontdekken in de workshop.

Manon heeft een fijne rustige manier van uitleggen. Ze kiest bewust voor een kleine groep van acht mensen, zodat ze iedereen persoonlijk kan begeleiden bij het ijsbad.

Ademhaling

We gaan eerst kijken hoe vaak we inademen per minuut. Gemiddeld zes keer is een mooie, rustige ademhaling, het bevordert je gezondheid en is goed voor je zenuwstelsel. De meesten hebben een gemiddelde van 10 tot 12 keer per minuut.

We voelen allen een gezonde spanning en dit geeft een samenhorigheidsgevoel. Vandaag gaan we het doen!

Wim Hof ademhalingsmethode

Voordat we de Wim Hof ademhalingsmethode leren, legt Manon uit dat we eerst gaan opdrukken.

Een oefening, zodat we de invloed van ademhaling ervaren. Nu heb ik weinig kracht in mijn armen, maar we lachen allemaal en doen ons best. Na tien keer opdrukken, voel ik niet meer de kracht om voor 11 te gaan. De andere zitten ook rond die koers met een uitschieter van 24.

We beginnen nu met de Wim Hof ademhalingsmethode. Het is de bedoeling dat je door je mond in en uit ademt, in een snel tempo. Dit stimuleert de stressresponsen in je lijf en maakt een stoot adrenaline aan. Deze extreem, snelle ademhaling doen we 30 keer. Dan komt het moment van de laatste uitademing en stop je met ademhalen.

Het voelt als een kalme stilte. Anderhalve minuut blijven we zo, zonder ademhaling. In Hof termen: de retentie.

Je geeft zo je lichaamssysteem een signaal om kalm te blijven ondanks al je stressresponsen. Je gaat abrupt van volledig ‘aan’ naar complete ontspanning. Een intens bijzonder gevoel. Dit herhalen we drie rondes.

Daarna mogen we ons weer gaan opdrukken en kijken of we dit nu vaker kunnen.

Ik ben flabbergasted, met gemak druk ik mijzelf nu 20 keer op. WAUW!

Veel sporters gebruiken deze ademhaling voordat ze gaan sporten. Nu begrijp ik waarom!

Wanneer je de de Wim Hof ademhaling regelmatig beoefenend, levert het veel benefits op: meer energie, het verminderd het stressniveaus en verbeterd het immuunsysteem.

Ijsbad

Dan is het tijd voor het ijsbad. Om de beurt staan we voor het bad. Manon legt uit: Onze mindset is belangrijk. Beslis in je mind: Ik ga dit doen, samen met de reden waarom. Stap in en ga meteen zitten. Focus op één punt.

Ik kijk naar een punt. Even bekruipt me het gevoel: ‘ik kan dit niet.’ Dan stap ik het ijskoude water in en ga zitten. Jeetje, wat is dit koud!! Manon is bij me en geeft aan: Adem langzaam in en langzaam uit. Ik concentreer me op mijn ademhaling. In …uit… Ik voel mijn lichaam tintelen. Tintelen van de kou, tintelen om zich te richten op overleven. Twee minuten lang blijf je zo zitten.

Door het samentrekken van je bloedvaten in het ijsbad en het weer uitzetten van je bloedvaten uit het bad, train je de bloedvaten. Het bevordert de doorbloeding met alle voordelen van dien. Yoehoe ik zit erin, bedenk ik in mijzelf.

Mindset, focus, ademhaling en de aanmoedigende woorden van Manon, zorgen ervoor dat we alle acht het ijskoude bad hebben getrotseerd. Een fantastische ervaring!!

Het overwinningsgevoel is goud waard. Zo zie je maar, als je brein zegt: dat is niks voor jou of je kunt dat niet, wil dat niet zeggen dat het de waarheid is. Deze workshop is een goede reminder van de kracht van adem en mindset.

Wil je ook graag jezelf uitdagen en een ijsbad trotseren? Een ijsbadworkshop kost € 95,-. De volgende workshop is 1 december en meerdere datums volgen in het nieuwe jaar. Kijk op de site van Manon van Bakel.

IJsbadworkshop – Zuiver en Puur Praktijk

Nog meer leren over koude training luister dan naar de podcast via Holistisch in balans podcast | #07 Boost jouw energie met koude training (springcast.fm).

Tekst Diana Peters BewustZijnenzo

Marloes legt uit: ‘’Of je ademhaling goed of fout is hangt onder andere af van je leeftijd, gezondheidstoestand, emotionele toestand en eventuele fysieke activiteiten. Daarom spreek ik liever van een functionele of disfunctionele ademhaling.”

Om meer mensen de ‘Kracht van de Adem’ te laten ervaren, geeft Marloes de workshop: een 3-delige Ademreis.

Hier leer én ervaar je in drie avonden ‘hoe’ je met je eigen ademhaling je staat van zijn kunt beïnvloeden.
Mijn nieuwsgierigheid is gewekt.

De eerste avond starten we met bewustwording van je eigen ademhaling.

We doen verschillende oefeningen, waardoor ik al snel helemaal in mijn lichaam kom en bewust word van van de verschillende ademhalingstechnieken.

Ik voel mij meer in het hier en nu, voel helderheid en ben helemaal uit mijn hoofd.

Heerlijk dat je jezelf zo snel kunt ontspannen met een simpele ademoefening.

Marloes heeft veel kennis in huis en haar manier van uitleggen is boeiend.

Ze is vrolijk en heeft ook wel iets grappigs, op de manier waarop ze soms met voorbeelden komt.
Op de 2de avond legt Marloes uit wat stress voor een impact heeft op je adem en je gezondheid. Ook doen we verschillende oefeningen, die veel inzichten geven.

Op het einde van deze avond gaan we nog een extreme prikkel opzoeken.

Marloes gaat even weg en komt terug met bakken water, vol met ijsblokjes. Ik kijk verbaasd. Wat zou hier de bedoeling van zijn?

‘’We gaan dadelijk onze handen in het ijswater leggen.

Samen met een ademhalingstechniek.”

We zitten in kleermakerszit en als ik mijn handen in het ijswater leg, voel ik meteen de neiging om ze er weer uit te halen. Aahhh, wat is dat koud!

Ik open één oog, maar zie dat de anderen hun handen wel in het water laten. Dus doe ik dat ook maar.
Het eerste wat in mij opkomt: aan andere dingen denken, aan andere dingen denken. Koud! Koud! Koud!

Meteen start Marloes de ademoefening:

‘’Adem in vier tellen in, wacht voor vier tellen, adem dan uit in vier tellen en wacht weer voor vier tellen’’.

Ik concentreer me op deze ademhaling. Het is ongelooflijk, maar mijn hele “staat van zijn” verandert.

Waar ik net nog, dolgraag mijn handen uit het water wilde halen, voel ik het koude water nu niet meer. Ik zit met mijn handen rustig in het ijskoude water.

Door deze ademhaling, word ik rustig, heb ik focus en voel ik geen kou meer.

Ik ben écht flabbergasted. De oefening duurt een paar minuten en daarna halen we rustig onze handen uit het ijskoude water. Mijn handen zijn knalrood en tintelen intens, maar al heel snel worden ze weer warm.
Wauw! Nu begrijp ik ook meer van de Wim Hof methode.

Wat een unieke ervaring dat je puur door je ademhaling zoveel controle kunt hebben over je lichaam en je geest.

We vinden het allemaal een bijzondere ervaring en praten nog even na.

Volgende week is het alweer de laatste avond van de 3-delige Ademreis. Dan gaan we de verbonden ademhaling ervaren.

Met onze ademhaling kunnen we veel meer bereiken, dan dat ik ooit had gedacht.

Wil je ook graag deelnemen aan de 3-delige Ademreis of heb je vragen over de ‘Kracht van je Adem’. Neem dan contact op met Marloes.

Mail: marloes@natuurlijkloes.nl

Locatie: Uden

Website:

Alles over Stress, Burn-Out & Ademhalen | Natuurlijk Loes

Het bijzondere is, dat het oog zelf slechts 20 procent verantwoordelijk is van wat we zien. De andere 80 procent van wat wij zien, heeft een andere oorzaak.

Het zien – verwerkingsgebied is bij ieder mens anders.

Hoe wij iets zien, heeft te maken met gevoel, herinnering, ervaring en voorstellingsvermogen.

Iedereen ziet de wereld dus anders.

Daarbij komt ook nog dat je linkeroog en je rechteroog anders kijken en verwerken. Bij de ene persoon is het rechteroog dominanter dan het linkeroog of andersom.

Oogopstelling

In een oogopstelling kun je kijken naar jezelf, je baan, je relatie of een bepaalde situatie.

Het geeft inzichten in hoe je de dingen ook anders kunt gaan zien, omdat elk oog een andere verwerking in je hersenen geeft.

Links is ons analytische oog. Rechts is ons creatieve, gevoelige oog. Dit gegeven maakt mij erg nieuwsgierig. Welk oog is bij mij dominanter?

Praktijk Mount Effortless

Ik maak een afspraak met Nienke Klijnsma van de praktijk Mount Effortless.

Nienke geeft oogopstellingen en werkt met de Mind Eye Power techniek.

Nienke’s werk ken ik door de stresscursus die ik vorig jaar bij haar volgde. De cursus was erg leerzaam en gaf mij verschillende tools mee, om met stress om te gaan. Daarnaast heeft ze ook nog leuke humor en is goedlachs.

Wie weleens een familieopstelling heeft gedaan, weet dat je met representanten (of met kleine poppetjes) een gevoel of iemand uit de familie kunt vertegenwoordigen.

Je krijgt door een oogopstelling inzichten van interne conflicten.

In een oogopstelling zijn het gekleurde stoffen vilt, die je op de grond legt en je ogen vertegenwoordigen. Ik kies een groen vilt voor mijn linkeroog en een blauw vilt voor mijn rechteroog en een geel vilt in het midden voor mijn ‘ik’.

Nienke vraagt mij om mijn ogen te sluiten. Het was een drukke werkdag dus we doen eerste een korte ontspanningsoefening. Langzaam inademen, langzaam uit. Dan vraagt Nienke, wat mij een stressmoment bracht afgelopen week. Zachtjes doe ik mijn verhaal.

Ik vertel mijn verhaal

“Ik heb een goede vriendin’’ begin ik. ‘’We zijn al jaren vriendinnen en ze heeft mij veel bijgestaan toen mijn relatie werd verbroken. Ik voel loyaliteit naar haar toe. Ze is therapeut van beroep. Ze ziet mij nog steeds als de onzekere vrouw die uit die relatie kwam. Maar dat ben ik niet meer, ik ben gegroeid.

Van de week spraken we elkaar. Ze is boos. Ze vindt dat ik haar te weinig bel. Zegt dat ze voelt, dat ik anders ben. Ik ben juist degene die altijd belt, zeg ik haar. Dan komt de zin die ik zo vaak van haar hoor.
“Mag ik je wat zeggen?” En ze ratelt aan één stuk door wat ze allemaal niet goed vindt aan mij.

“Je bent hard geworden. Volgens mij leef je niet vanuit je hart. Ik ben heel intuïtief en ik voel dat.’’ Daar eindigt ze haar relaas mee.

Ik ben voel mij gespannen en ik schiet in de verdediging. “Ik leef wel vanuit mijn hart’’ begin ik, maar ze luistert niet en komt meteen met voorbeelden uit het verleden. Ik weet hoe dit gesprek eindigt en ik weet
dat ik over een paar dagen weer contact opneem, in de hoop dat ze mij weer als goede vriendin ziet.”

“Oké,” zegt Nienke, “sluit je ogen, denk terug aan het gesprek en voel wat er in je lijf gebeurt”.

Ik sluit mijn ogen en voel het in mijn buik. Het voelt als een grote bal. Ik voel boosheid daar. Boos dat ik mij zo laat behandelen.

Ik weet dat ik een goede vriendin ben. Ik weet dat ik altijd contact hou. Ik weet dat ik vanuit mijn hart leef. Ik voel dat het onrechtvaardig is, wat ze zegt.

Dan vraagt Nienke: “Wat zou je graag willen?’’ Ik slaak een grote zucht.

“Ik zou graag willen dat ze mij niet meer steeds naar beneden haalt. Dat ze inziet dat ik wel een goede vriendin ben.” Nienke: ‘’Dat zal niet gaan, Je kunt haar niet veranderen, Fleur. Zij is
zoals ze is. Je kunt wel jezelf veranderen en je reactie op haar.’’

Nienke vraagt mij om op het groene vilt te gaan staan en naar mijzelf te kijken vanuit mijn linkeroog.

Op het moment dat ik daar sta, voel ik hoe mijn linker -analytische- oog alles ziet en verwerkt. Ik sta er een beetje gespannen bij en ik doe mijn handen over elkaar. Ik zie mijzelf steeds in deze situatie belanden.

Het is waar. Deze relatie is al jaren zo. Dan gaat het heel goed en hebben we het grootste plezier en dan komt ze weer met allerlei dingen, die ik, voor haar gevoel, allemaal fout doe.

Nienke zegt: ‘’’Voel je hoe je erbij staat? Ik zie dat je best gespannen staat en je hebt je armen over elkaar. Wat voel je in je lichaam?’’ “

Ik voel dat ik dit niet meer wil. Ik wil zo niet behandeld worden. Ik voel een oerkracht vanuit mijn tenen naar boven komen.”

Dan vraagt ze mij op het blauwe vilt te gaan dat mijn rechter -gevoelige- oog presenteert. Ze vraagt mij om van daaruit te kijken naar mijzelf.

Ik sla een zucht van opluchting als ik daar sta. Ik voel alle spanningen uit mijn lichaam glijden. Mijn hele lichaamshouding verandert. Mijn armen hangen los langs mijn lichaam. Als ik van hieruit naar mijzelf kijk, zie ik in, dat ik het altijd goed maak. Dat ik haar vergeef met het gevoel: ze bedoelt het niet zo.

Nienke gaat met mijn energie mee in het hele proces en stelt de juiste vragen waardoor ik echt kan voelen, wat deze situatie met mij doet.

Nienke stelt haar volgende vraag: ‘’ Hoe vaak doen haar woorden je pijn en hoe vaak hebben jullie plezier?’’

Ik krijg tranen in mijn ogen. We hebben vaker ruzie dan gezelligheid, moet ik toegeven. Maar het doet mij
verdriet om haar los te laten.

“Het mag ook pijn doen om iemand los te laten’’ zegt Nienke. ‘’Ze is immers een goede vriendin.

Wat is het ergste wat er kan gebeuren?’’ vraagt ze dan. Nu komen er nog meer tranen.
“Dat ze niet meer van mij houdt.’’

Mind Eye Power techniek

Nienke voelt met mij mee en geeft mij een zakdoekje. “We gaan nu een Mind Eye Power oefening doen.” Ze heeft een pen in haar hand en we gaan tegenover elkaar zitten.

Ze vraagt mij het puntje van haar pen te volgen met mijn ogen. Ze wijst haar pen omhoog en dan helemaal omlaag.

Ik volg de beweging met mijn ogen. Op en neer. Ik voel rechts in mijn hoofd een kriebel. Een aparte gewaarwording.

Dan gaat Nienke een andere kant op. Ik volg de beweging weer met mijn ogen. Vriendelijk vraagt ze mij nu, om mijn ogen te sluiten en de zin te herhalen: “Ik ben waardevol. Ik ben helemaal mijzelf. Ik ben krachtig.”

De verandering

Nienke legt uit: “de Mind Eye Power techniek is een milde maar effectieve wijze om diepgaande verandering te brengen.

Met de Mind Eye power techniek vindt er een verschuiving plaats. Door bepaalde oogbewegingen krijg je grip op de bedrading in je brein.

Op deze manier kun je bepaalde patronen in je leven loslaten.”

Mijn patroon om elke keer weer de situatie te accepteren tussen mij en mijn vriendin, heeft te maken met eigenwaarde. Als ik dit patroon verander, kan de situatie ook veranderen.

Nienke merkt op: “Je hebt beide ogen nodig, maar het zou fijn zijn als ze in balans zijn. Je linker -analytische- oog dat inziet, dat deze relatie nooit gaat veranderen en je rechter- gevoelige oog dat het altijd goed maakt.”

Oogopstelling

“Hoe zou het zijn als beide ogen in balans zijn?”, zegt Nienke. We leggen de vilten die mijn ogen presenteren samen langs mijn ‘ik’ vilt.

Het magische bij een opstelling is, dat je de energie meteen voelt veranderen.

Het voelt goed. Ik voel mij krachtig. Ik voel ondertussen dat ik er nu achter kom dat deze relatie nooit gaat veranderen. Het doet pijn in mijn hart.

Maar ik voel ook van binnen: ik wil dit niet meer.

Door het rechteroog en linkeroog te verbinden op gelijke hoogte, geven ze mij beide informatie.

Beide ogen in evenwicht zorgen voor balans in het zien en balans in het verwerkingsgebied.

Een paar weken later krijg ik een app van mijn vriendin. Tot mijn verbazing, voel ik helemaal geen drang om te reageren. En ik doe dat ook niet.

Ik voel van binnen uit, dat ik het waard ben om zo te handelen.

De oogopstellingen gaf mij inzichten over mijn herhalende patronen.

Door de Mind Eye Power techniek is er van binnenuit iets verandert.

Tekst Fleur de Hondt

Wil je ook graag een oogopstelling ervaren, kijken hoe je jezelf ziet, je baan, je relatie of een situatie in je leven.

Neem dan contact op met Nienke Klijnsma.

Nienke: “Van overleven naar moeiteloos leven, door die woorden werd ik een paar jaren geleden enorm geraakt.

Moeiteloos leven, dát was wat ik wilde, omdat ik al jaren aan het overleven was.

In de jaren daarna heb ik een weg bewandeld waarin ik leerde met stress om te gaan, om saboterende patronen te doorbreken en mijn grenzen in de gaten te houden. Met als resultaat dat ik nu veel meer energie heb, me lichter voel, ’s ochtends uitgerust opsta en makkelijker keuzes voor mezelf kan maken.

En dát gun ik iedereen!

In mijn praktijk Mount Effortless help ik ook jou graag naar dat moeiteloze leven! In de edities van bewustZijnenzo schrijf ik over diverse interessante onderwerpen, zoals bijvoorbeeld faalangst, over
je grenzen heen gaan en loslaten (hoe doe je dat?)
Veel leesplezier en inspiratie!”

Nienke Klijnsma Coach en trainer voor stress-, burn-out- of angstklachten.

Mind Eye Power
info@mounteffortless.nl
06-44740069
mounteffortless.nl
Uden

Ik nam mij voor: ik word niet zoals mijn moeder, ik ga het anders doen. Wellicht herken je dat wel, dat je dan toch handelt zoals één van je ouders. Dat komt omdat het in jouw systeem zit, in jouw onbewuste. Je spiegelt als het ware, dat wat je kent.

Mijn ouders hebben hun zoon na drie weken verloren aan wiegendood. Ik was destijds twee jaar. Het rouwen en trauma hebben mijn moeder veranderd, haar humeur en haar gedrag.

Dit heeft mijn jeugd en dat van mijn zusje beïnvloed.

Als klein kind ga je je onbewust aanpassen.

Je gaat je afzetten als je niet voldoende en/of niet de juiste aandacht krijgt. Vanaf mijn tweede jaar werd ik een gemakkelijk, lief en zorgzaam kind.

Ik kreeg daar veel complimenten over. Ik ging mijn identiteit ontlenen aan dat zorgzame gedrag. Ik deed zo mijn best, om mijn moeder niet verdrietig of boos te laten zijn. Hoe goed ik ook mij best deed, het was niet genoeg.

Dus ging ik nog beter mijn best doen. Ik cijferde mezelf helemaal weg en werd perfectionistisch. Ik deed er alles aan, zodat mijn moeder niet zo moe en verdrietig werd. Later koos ik voor een beroep in de horeca en koos ik een partner die moederzorg nodig had.

Twee en een half jaar na de geboorte van mijn oudste zoon, werd ik weer zwanger.
Mijn tweede kind een dochter, werd stil geboren na een zwangerschap van 38 weken. Gaaf, niet omstrengeld en gezond.

Op het moment dat ik hoorde: ‘er is iets niet goed’, ben ik uit mijn lichaam getreden.

Gedissocieerd om de pijn, ongeloof, verdriet en alle andere emoties die er waren, maar niet te hoeven voelen. Het is een overlevingsmechanisme wat mij 17 jaar heeft gediend.

Het eerste wat mijn moeder zei, toen ze op bezoek kwam: “Hoe heb je dat nu kunnen doen? Je weet toch hoe ik het heb ervaren”. Haar pijn en trauma van jaren geleden kwamen vanuit haar onbewuste ineens naar buiten.

Zo heftig dat ze dacht, dat mijn broertje in de wieg lag in plaats van mijn dochter. Ze praatte ook tegen hem, in plaats van tegen mijn dochter.

Wanneer je een trauma meemaakt, stopt het leven niet, alles om je heen gaat door.

Wij moesten een uitvaart regelen en ik had mijn zoon die verdrietig was en zorg nodig had. Alles deed ik op de automatische piloot.

Door de dissociatie voelde ik niks. Ik kon geen emoties tonen aan mijn zoon en deed alsof het goed ging. Onbewust deed ik hetzelfde, als mijn moeder. Pas jaren later, kwam dat besef en voelde ik mij schuldig.

Omdat er geen oorzaak was van het overlijden, wilde ik snel weer zwanger worden. Om te bewijzen dat ik wel een gezond kind kon krijgen.

Die negen maanden waren een hel, vol angst en spanning. Dit zorgde ervoor dat ik mij niet kon hechten aan mijn kind.

Na de bevalling kwam al mijn verdriet eruit. Ik kon het niet stoppen.

Ik werd depressief, maar ik moest door. Mijn toenmalige partner kon hier niks mee. De jongste, die mij spiegelde, kreeg diverse ‘stempels’. Zijn gedrag was het gevolg van mijn trauma en de reactie daarop.

Na 17 jaar werd ik door fysieke en mentale klachten gedwongen, om stil te staan en alle emoties te verwerken.

Door verschillende alternatieve therapieën kreeg ik inzicht in rouw en trauma en kwam ik bij mijn kern terecht.

Ik leerde dat falen niet bestaat, dat het leerdoelen zijn.

Dat ik altijd een keuze heb, wat ik doe of denk. En dat een onopgelost trauma, fysieke en mentale klachten geeft.

Door hypnotherapie heb ik mijn moeder op zielsniveau kunnen vergeven. En mijzelf kunnen vergeven. Zonder therapie was dit niet gelukt.

Ik heb de emoties die bij de gebeurtenissen hoorde, kunnen transformeren.

Wat mijzelf compleet heeft veranderd tot de mens die ik nu ben.

Nu help ik anderen met hun rouw en trauma, zodat ze zich vrij kunnen voelen. Wat zorgt voor een veiligere thuissituatie.

Een trauma verwerken heeft een positieve invloed op iedereen en op jouw eigen leven.

Heeft dit iets bij jou getriggerd?

Neem dan vrijblijvend contact met mij op.

Monique verhagen

PAPPILLON THERAPIE & COACHING
Spechtlaan 6 Boekel
Telefoon: 0650615271
Email: monique@papillontherapieencoaching.nl

Papillon therapie en coaching